BEN JE NIET EEN BEETJE AAN HET KLAGEN?

Deze zin sprak ik uit tijdens een sessie supervisie. De supervisant deed haar verhaal en deelde daarin haar terechte teleurstellingen over samenwerking, regelgeving, en andere zaken die haar aan het hart gingen. Allemaal vanuit een hele integere intentie; zij wilde wat het beste is voor de jongeren die zij onder haar hoede heeft. En het leek er op dat niet alle betrokkenen daar hetzelfde tegenaan keken. Wat maakte dat zij erg hard ging roepen, zich niet gezien voelde en helemaal leegloopt qua energie en motivatie.

Klagen heeft een functie. Het wil je iets vertellen. Over datgeen wat je belangrijk vindt, wat je waarden zijn, waar je motivatie zit. Klagen is een communicatievorm, die omgebogen kan worden.

We kwamen tijdens deze supervisie uit bij de dramadriehoek en de winnaarsdriehoek vanuit de transactionele analyse (TA). Door in gesprek te gaan over die onderliggende gevoelens, konden we samen zoeken naar hoe communicatie vanuit de winnaarsdriehoek er uit zou kunnen zien. Wat zou dat kunnen opleveren?
Meer gevoel van invloed, bevorderen van samenwerking, een ander uitnodigen om vanuit jou mee te denken en meer rust.

De volgende sessie kwam ze terug met; bedankt! Bedankt dat je me hebt laten inzien dat klagen niet functioneel is. Ik ben mij de afgelopen weken veel bewuster geworden van mijn gevoelens aangaande een situatie en bewust gaan nadenken over waar ik wel en niet op ga reageren en hoe ik om wil gaan met zaken buiten mijn invloed. Het is een begin, maar het geeft nu al meer rust.